Wat te doen tegen pesten?

Omgaan met pesten

Pedagogen en psychologen breken al jaren hun hoofd over pesten. De ene is er rotsvast van overtuigd dat je de pester moet begeleiden, de andere zegt dat het slachtoffer moet terugvechten. Feit is dat je als ouder wil dat het meteen stopt. Alle overheidscampagnes ten spijt blijft pesten een probleem.

De meeste scholen hebben een adequate aanpak. Er is een gesprek met het slachtoffer en de ouders en daarna met de pester. De pester krijgt een verwittiging en vaak stopt het daar ook. Maar soms dus niet. De pester past zijn strategie aan en gaat op een meer verdoken manier aan de slag.

Onlangs hoorde ik een verhaal van een 12 jarige die een vals Facebook account aanmaakte van een “verliefd” meisje om zijn slachtoffer te pesten. Gedurende maanden bestookte hij zijn slachtoffer met vriendelijke chatberichtjes om dan uiteindelijk ergens stiekem af te spreken. Het slachtoffer werd op het afspraakje geconfronteerd met 3 kerels die hem belachelijk maakten en ermee dreigden de chatberichten te verspreiden. Bleek dat de pester net voor de afspraak het profiel had aangepast, het meisje werd een jongen. Het slachtoffer werd afgeperst. Het duurde maanden voor de ouders door hadden dat hun zoon zijn maandgeld moest afgeven aan de pester.

De basis van onze aanpak is verhoging van de weerbaarheid. Daders hebben namelijk de neiging om een gemakkelijk slachtoffer te kiezen. Zelfverzekerde kinderen worden minder vaak gepest. Het volstaat echter niet om je kind naar school te sturen met “laat je niet doen”. Dat werkt niet. Je legt hiermee de verantwoordelijkheid bij het kind, feit dat het al gepest wordt wil zeggen dat zijn of haar aanpak niet adequaat is. Hoe doe je dat trouwens, je niet laten doen? “Sla maar terug”, werkt evenmin. Geweld kan meer geweld uitlokken en ik denk niet dat je bereid bent om je kind slaag te laten krijgen. Het resultaat is dat kinderen dan het pesten verzwegen. Noch het zich niet laten doen, noch het terugslaan zit in hun systeem.

Het komt erop neer een kind te laten zien dat hij of zij wel degelijk mentale, verbale en fysieke kracht heeft. Dat leidt tot een gedragsverandering waar pesters met een grote boog omheen lopen.

Tijdens onze trainingen werken we ook aan beleefde assertiviteit. Net daar verschilt onze aanpak met de aanpak van andere zelfverdedigingsscholen. We maken geen minimacho’s of minimacha’s van je zoon of dochter. Integendeel, we leren hen net hoe je in een confrontatie je ego opzij zet.

Neem gerust contact met ons op als je graag je zoon of dochter een gratis proefles wil laten doen. De minimumleeftijd is 7 jaar. Meer info (prijzen enz), klik hier.

Nathalie Heylen

Kids Instructor

Conflict + ego = escalatie -> problemen

Omgaan met agressie

Het is 20u30, Jan rent naar z’n auto. Hij is een beetje gehaast want z’n vriendin is jarig en hij wil nog iets kopen bij de parfumerie op de Turnhoutsebaan. Net voor zijn auto staat een oude Corsa dubbel geparkeerd. Jan begint zich op te winden. De chauffeur is nergens te bespeuren. Jan stapt in en begint te claxonneren. In zijn achteruitkijkspiegel ziet hij een kerel rustig naar de Corsa toe wandelen. Jan stapt uit en roept: “kan dat niet wat rapper clown”. De man kijkt op en stapt nu aarzelend verder. Zodra hij dichterbij staat stapt Jan resoluut op hem af en zegt: “het is niet omdat jij tijd hebt dat iedereen tijd heeft hé sociaal geval”. De man antwoord “”. De zinnen worden alsmaar korter en de 2 mannen staan neus aan neus tot de eigenaar van de Corsa Jan een lichte por geeft. Jan port terug, de man van de Corsa op zijn beurt net iets harder tot Jan de man een kniestoot in het kruis geeft. De man zakt door z’n benen en krijgt er nog een trap tegen het hoofd bovenop. Jan roept “en wat nu, klootzak?”. Jan kijkt triomfantelijk rond en ziet dat er een tiental mensen omstaanders getuige waren van het tafereel. Stilaan komt hij tot het besef dat de Corsa nog steeds de weg blokkeert. Hij doorzoekt de zakken van zijn slachtoffer. Als hij de sleutels vindt kan hij de auto zelf verplaatsen.

Ondertussen heeft één van die omstaanders de politie gebeld. De toegesnelde inspecteurs slaan Jan in de boeien en bekommeren zich om de eigenaar van de Corsa.

Als de inspecteurs op een gsm van een omstaander een filmpje bekijken van het incident zien ze de 2 mannen elkaar porren en het verdere verloop. Er dient zich een getuige aan die Jan aanduidt als initiator van het incident. De getuige hoorde geroep en zag Jan porren. Na kort contact met de procureur wordt beslist dat Jan mee moet voor verhoor. De eigenaar van de Corsa zal later worden verhoord.

Uitzonderlijke situatie zeg je? Bovenstaande apendans is het resultaat van de gedachte dat je je niet mag laten doen. Op zich klopt dat ook wel maar er is een verschil tussen beleefde assertiviteit en agressieve, grensoverschrijdende assertiviteit.

Later zal de eigenaar van de Corsa verklaren dat hij naar de apotheek moest om pillen voor zijn echtgenote met de griep. “Ik hield mijn dubbel geparkeerde auto in de gaten en zag dat iemand met zijn armen zwaaide. Toen ik uit de apotheek kwam was de bestuurder van de ingesloten auto ingestapt en begon hij te claxonneren. Ik haalde mijn sleutels uit  mijn broekzak en stapte op mijn auto af. De bestuurder van de ingesloten BMW stapte uit en riep iets in de zin van ‘kan het niet wat rapper’. Ik schrok. Ik wou me verontschuldigen maar dan begon de bestuurder van de BMW te roepen ‘sociaal geval’. Ik zei hem dat hij moest zwijgen. De man kwam letterlijk neus aan neus staan en porde me. Ik wou hem wegduwen maar hij gaf me een kniestoot. Wat er daarna gebeurde weet ik niet meer”.

Jan was van mening dat de por van de eigenaar van de Corsa voldoende was om zijn agressieve tegenreactie in te zetten. De rechter was het daarmee niet eens en veroordeelde Jan tot een voorwaardelijke gevangenisstraf, een effectieve boete en de vergoeding van alle kosten, alsook de sleepkosten van de Corsa.

Bij om het even welke confrontatie is het belangrijk om zowel je ego, principes en agenda opzij te zetten.

Je kan dan wel principieel zijn in het feit dat niemand je mag aanraken maar staat een por in verhouding tot een paar duizend Euro kosten en een strafblad? Ik hoor mensen soms zeggen dat ze zich niet laten doen. “Ik geef nooit af”, wel proficiat daarmee. Net dat is je zwakte en een zware onderschatting van je tegenstander. Je weet misschien tot wat jij bereid bent maar je tot wat hij/zij bereid is? Wat mocht de Corsa bestuurder na de kniestoot een mes hebben getrokken? Ontwapenen? Ben je daar zeker van? Het is natuurlijk wel een leuke veronderstelling dat je hiermee wegkomt maar persoonlijk hou ik van aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid. En ik weet dat de kans op letsel bij ontwapenen van een mes gigantisch is. Letsel vs. por… Kies maar.

Met het opzij zetten van je agenda bedoel ik dat het oplossen van het conflict een prioriteit moet worden. Als je er geen prioriteit van maakt zit je tijdens de confrontatie met tijdsstress waardoor je mogelijks verkeerde beslissingen neem.

Hou altijd rekening met de gevolgen van je acties. Naast de juridische gevolgen heb je ook de mogelijks mentale en relationele gevolgen. Stel, je slaat iemand half dood, kan je daar mee leven? Een relationeel gevolg kan zijn dat je partner je plots als een agressieveling gaat zien.

Leer op een verstandige manier omgaan met conflicten, laat je vooral niet leiden door spannende woeha verhalen van mensen die zich baseren op veronderstellingen. Vechten doe je enkel als je fysieke integriteit in gevaar is. Zorg dat het niet zover komt. Leer omgaan met agressie, zowel die van jezelf als die van je tegenstander.

Luc Van Laere