Tag: Krav Maga

Stabiliteit

door Admin, geplaatst in Kenniscentrum, Uncategorized

Stabiliteit

Stabiliteit is het vermogen van een systeem of organisme om een evenwichtige positie te handhaven of terug te keren naar een evenwichtstoestand na een verstoring.
 

Hoewel er geen universele ‘formule’ voor stabiliteit bestaat, kunnen we een conceptueel model gebruiken dat vaak wordt toegepast in de biomechanica en kinesitherapie. Dit model, soms de ‘stabiliteitsdriehoek’ genoemd, bestaat uit drie hoofdcomponenten:

Stabiliteit = Sensorisch systeem + Centraal zenuwstelsel + Motorisch systeem

Laten we deze componenten eens nader bekijken:

 

Sensorisch systeem

Dit systeem omvat alle input die ons lichaam ontvangt over zijn positie en beweging in de ruimte. Het bestaat uit:

• Visueel systeem (ogen): helpt bij het bepalen van onze positie en beweging door visuele informatie te verwerken.
• Vestibulair systeem (evenwichtsorgaan in het binnenoor): registreert bewegingen van het hoofd en helpt bij het handhaven van evenwicht.
• Proprioceptief systeem (sensoren in gewrichten, spieren en pezen): geeft informatie over de positie van onze ledematen en lichaam zonder visuele input.

PROPRIOWAT?
PROPRIOCEPTIE IS HET VERMOGEN VAN JE LICHAAM OM DE POSITIE VAN JE LEDEMATEN EN GEWRICHTEN TE VOELEN ZONDER VISUELE INPUT. WIL JE TESTEN HOE HET MET JOUW PROPRIOCEPTIE IS GESTELD? PROBEER DEZE EENVOUDIGE OEFENING:
SLUIT JE OGEN: DIT ELIMINEERT VISUELE INPUT, ZODAT JE VOLLEDIG VERTROUWT OP JE PROPRIOCEPTIEVE SYSTEEM.
GEBRUIK JE RECHTERDUIM EN WIJSVINGER: BRENG ZE NAAR JE LINKER OORLEL IN ÉÉN VLOEIENDE BEWEGING.
ALS JE JE OORLEL ZONDER MOEITE KUNT AANRAKEN, FUNCTIONEERT JE PROPRIOCEPTIEVE SYSTEEM GOED. ALS JE MOEITE HEBT, KAN DIT EEN TEKEN ZIJN DAT JE PROPRIOCEPTIE VERBETERD KAN WORDEN DOOR GERICHTE OEFENINGEN.

 

 

Centraal zenuwstelsel


Dit is het ‘verwerkingscentrum’ dat de sensorische input interpreteert en besluit welke acties nodig zijn. Het omvat:
• Hersenen: verwerken de inkomende sensorische informatie en coördineren de reactie.
• Ruggenmerg: draagt signalen tussen de hersenen en de rest van het lichaam.

 

Motorisch systeem


Dit is het uitvoerende deel dat de opdrachten van het centrale zenuwstelsel omzet in daadwerkelijke bewegingen of houdingscorrecties. Het bestaat uit:

• Spieren: voeren de bewegingen uit.
• Botten: geven structuur en ondersteuning.
• Gewrichten: maken bewegingen mogelijk door verbindingen tussen botten.

 

 

Balans en stabiliteit in Krav Maga


In Krav Maga zeggen we vaak dat stabiliteit belangrijker is dan balans. Dit betekent niet dat balans onbelangrijk is, maar stabiliteit biedt een stevige basis voor elke beweging. Balans is een dynamisch proces dat je helpt om niet te vallen, terwijl stabiliteit zorgt voor een sterke, vaste positie waaruit je effectief kunt handelen.

Effectieve stabiliteit in training bereik je door:

• Voeten niet te dicht bij elkaar te plaatsen: dit vergroot je steunvlak en maakt je minder vatbaar voor uit balans raken.
• Licht door de knieën te buigen: dit verlaagt je zwaartepunt, waardoor je stabieler staat en beter in staat bent om snelle bewegingen te maken of kracht uit te oefenen.

Om je stabiliteit te verbeteren, moet elk van deze systemen goed functioneren en nauw samenwerken. Een ‘formule’ voor het verbeteren van stabiliteit zou er dus als volgt uit kunnen zien:

Verbeterde stabiliteit = Verbeterde sensorische input + Efficiëntere centrale verwerking + Sterkere en meer gecoördineerde motorische output

 

In de praktijk


Dit betekent dat een effectief stabiliteitstrainingsprogramma zich moet richten op:

• Het verfijnen van de sensorische input: bijvoorbeeld door balansoefeningen met gesloten ogen te doen.
• Het verbeteren van de neurale verwerking: door nieuwe bewegingspatronen aan te leren en te oefenen.
• Het versterken en coördineren van het motorische systeem: door kracht- en stabiliteitsoefeningen te doen.


Integratie in Krav Maga

Krav Maga legt sterk de nadruk op stabiliteit en balans. Een goede stabiliteit is essentieel voor het behouden van een stevige houding tijdens aanvallen en verdedigingen. Hier zijn enkele manieren waarop Krav Maga de drie componenten van de stabiliteitsdriehoek integreert:

• Sensorisch systeem: training omvat situaties waarbij visuele en proprioceptieve uitdagingen aanwezig zijn, zoals gevechten in slecht verlichte omgevingen of met meerdere aanvallers.
• Centraal zenuwstelsel: te training vereist snelle beslissingen en aanpassingen, waardoor de neurale verwerking van sensorische informatie wordt verbeterd. Dit versterkt het vermogen om snel en adequaat te reageren op bedreigingen.
• Motorisch systeem: de fysieke eisen van Krav Maga verbeteren spierkracht, coördinatie en reactiesnelheid. Technieken zoals stoten, trappen en ontwijken vereisen allemaal een goed functionerend motorisch systeem.

Door deze aspecten te integreren, biedt Krav Maga niet alleen een effectieve methode voor zelfbescherming maar draagt het ook bij aan de algehele stabiliteit en balans van het lichaam, wat essentieel is voor dagelijkse activiteiten en blessurepreventie.

Omgaan met lastige buren

door Admin, geplaatst in Uncategorized

Omgaan met moeilijke buren

De meeste buren zijn hulpvaardig, leuk, of je hebt er gewoon geen last van. Iedereen heeft echter zijn karakter en niet alle karakters zijn compatibel. En soms heb je ook gewoon pech, een toxische buur…

Preventief

Je wil verhuizen, dat komt er dus op neer dat je niet alleen een nieuw huis zoekt, je krijgt ook nieuwe buren. Proficiat!

Kijk eens op Google maps, let vooral op: een hoop brommertjes voor de gevel, een stort in de tuin.

Rij ’s nachts eens een paar keer met open raam door de wijk en luister. Focus op blaffende honden, lawaaierige gezinnen.

Wandel eens door de buurt net voor of na schooltijd, een gezin met 7 kinderen = lawaai, een skateramp, trampoline of  basketring: lawaai. Vooral basketten is lawaaierig. Praat ondertussen ook eens met mensen uit de buurt, zeg dat je een huis wil kopen in de buurt. Als er problemen zijn dan willen mensen die vaak ook kwijt.

Vraag eens na wie met iedereen problemen heeft, het is vaak een teken aan de wand.

Ga bij je prospectietocht voor een nieuwe woning al een paar keer naar de buurt bakkers, de lokale frituren en/of de buurtkapper. De winkelier, friturist en zeker de kapper kent de buurt en vaak ook de lastige buren.

Als je net gekocht hebt of verhuisd bent, ga je dan even voorstellen. Begin met “Vind je het erg dat ik je even lastig val (of stoor)?”. Deze vraag is zo geconstrueerd dat je een ‘neen’ als antwoord krijgt, ze geeft de antwoorden controle over de situatie.

Als je een nieuwe buur krijgt, ga jezelf dan even voorstellen. Ok, de etiquette schrijft het anders voor, hij moet zich komen voorstellen, maar misschien kent je nieuwe buur die regeltjes niet, misschien wil hij je niet storen, misschien…

Geef bij een kennismaking je voorkeurscontactgegevens, email of gsm. Vermeld bij gsm je voorkeur: whatsapp, sms of gewoon bellen. Neem iets kleins mee. Weet dat de meeste gebakjes en kunstwerkjes meteen in de vuilbak belanden. Wees creatief, laat zien dat je blij bent dat je hen leert kennen maar ‘don’t overdo it’. Hou je attentie neutraal.

Laat bij kennismaking vallen dat ze je mogen contacteren bij overlast of als ze een vraag hebben over de buurt. Dit geeft aan dat je open staat voor communicatie en dat je gesteld bent op rust.

Als je gaat verbouwen kan je dat best melden, vraag ook eens of je buur in shiften werkt zodat je daar rekening mee kan houden.

Soorten lastige buren

Onderstaande beschrijvingen hoeven niet per definitie overlast te betekenen, alles heeft te maken met de frequentie en je tolerantie. De lijst is uiteraard niet volledig, dit zijn echter de meest voorkomende veroorzakers van problemen.

Lawaaierige buren. Gezinnen met veel kinderen, gezinnen van culturen waar het gewoon is om te roepen. Ruziënde koppels.

Lijntjestrekkers. Type ‘dit blad is van jouw boom’, of ‘de regel is…’.

Negligente diereneigenaars. Mensen die een blaffende hond alleen laten. Mensen die er geen graten in zien dan hun kat je tuin komt bemesten.

Dealers. Nachtelijke, vaak korte bezoekjes. Maar ook de wettige dealers, mensen die spulletjes verkopen in bijberoep kunnen voor overlast zorgen.

Café. Kijk, als je naast of boven een café gaat wonen… het is een beetje als naast een luchthaven gaan wonen omdat de prijs zo laag is, en dan beginnen klagen dat je de vliegtuigen hoort.

Frituur, snackbar. Van de geur van de bereidingen, pakjes friet op je vensterbank, kots tegen je gevel tot ratten. Verwacht niet dat de lagere prijs niet aan een hoge kost komt.

Den Aldi. Een warenhuis naast de deur is vaak een bron van ergernis: achtergelaten verpakkingen, sigarettenpeuken én klanten dei vinden dat ze wel even voor je garagepoort mogen staan. Even maar…

School. Een school zorgt voor overlast, hou er rekening mee dat de school er al eerder was en dat jij ervoor gekozen hebt om naast de school te gaan wonen. Scholen breiden uit. Het voordeel is echter wel dat je afspraken kan maken met de directie.

De kinderopvang. Een kinderopvang is overdag lawaaierig. Als je in shiften werkt is het dus niet de ideale buur.

Automonteurs. Halve auto op de oprit en elke zondag sleutelen. Het kan handig zijn maar… er staat wel altijd een halve auto naast je deur.

Mafkezen. De gekken, de weirdo’s. Vaak geen probleem, maar ze kunnen door om het even wat getriggerd worden. En eens ze getriggerd werden blijven ze vaak problemen veroorzaken.

Miss High Heels. Mevrouw draagt hoge hakken. Altijd… Vooral zeer vervelend als bovenbuur.

Muzikanten. Meneer speelt bombardon… mevrouw zingt opera.

De Fans. Fan van Andre Hazes of Barbara Streisand? Elke dag dat zelfde liedje, luid.

Dronkaards. Zatte mensen maken heel veel lawaai als ze stil willen zijn.

Extreme klussers. Boren, zagen, kloppen. Op elk moment van dag.

Extreme verzamelaars. Iemand die Matchboxjes verzamelt zal zelden overlast veroorzaken maar een verzameling plankjes, banden, motorkappen in de tuin?

Soms ligt het gewoon ook aan jezelf

Voor je de boel op stelten zet praat je de situatie best eens door met een goede vriend, misschien ben je gewoon niet tolerant. Misschien heb je net een beetje een moeilijke periode of zijn je verwachtingen onrealistisch. Als je in een appartementsgebouw gaat wonen met buren onder, boven links én rechts van jou, dan weet je dat je meer risico loopt op overlast. Vooral mensen die van een alleenstaand huis komen hebben het daar moeilijk mee. Geef het wat tijd.

Hoe pak je het aan?

Pluis de reglementen uit. Feit: overlast is overlast. Het is een mythe dat je tot 22u lawaai mag maken en het verhaal ‘een kat is een vrij dier’ is maar gedeeltelijk waar. Misschien is hetgeen jij overlast noemt geen overlast.

Beter iets te snel dan een beetje te laat. Eens je het laat aanslepen zal je vaak te beschuldigend en emotioneel zijn bij het gesprek. De buur weet misschien niet eens dat hij voor overlast zorgt.

Praat eerst met de overlast veroorzakende buur, begin er niet over terwijl er anderen bij staan. Dat laatste zorgt bijna altijd voor nog meer problemen.

Pas nadat je er met je buur over hebt gepraat, praat je er over met andere buren. Vraag of ze er ook last van hebben. Zo kan je een situatie vermijden waarbij één van de buren tegen de overlast veroorzakende buur gaat zeggen dat je achter z’n rug bezig bent.

Wees niet beschuldigend. ‘Jij’ en ‘ik’ vermijden. ‘Jij’ is beschuldigend en met ‘ik’ moet je opletten dat het niet lijkt alsof alles altijd om jou moet draaien.

Maak er geen drama van, probeer tot een oplossing te komen.

Een compromis is niet altijd een goede zaak! We hebben de neiging om voor een alles naar een compromis toe te werken, ga voor een ‘win’. Als je buur dagelijks voor een gigantische reukhinder zorgt waardoor je moet braken dan is het compromis dat hij het maar wekelijks meer zal doen gewoon waardeloos. Hij moet het nooit meer doen.

Documenteer het probleem van bij het begin. Stel dat het uit de hand loopt, dan heb je toch een dossier.

Verwittig eerst altijd mondeling dat je stappen gaat ondernemen, stuur daarna meteen een aangetekende brief.

Bij geen reactie kan je een tweede aangetekende brief schrijven met nu de verhuurder, het immo (verhuur) kantoor, de syndicus en/of een andere betrokken buur in CC.

Blijf bij de stelling ‘jammer dat het zover is moeten komen, we kunnen dit nog altijd oplossen’.

Zoek een bemiddelaar. Dat kan een andere buur zijn, hoewel je die waarschijnlijk niet in een moeilijke positie wil brengen. Je bent dus best met iemand van een wijkteam.

Als er geen reactie of verbetering komt na de tweede aangetekende brief neem je best contact op met het wijkteam van de politie of stap je naar de vrederechtbank.

Wraak

Verleidelijk, maar hou er rekening mee dat je niet weet hoe ver je lastige buur wil gaan. Door wraak te nemen maak je er een pokerspelletje van. Vergeet niet dat sommige mensen meer tijd, meer vrienden en meer resources hebben.

Denk altijd na over de mogelijke gevolgen en weeg die af tegen de voordelen. Als je even je emoties aan de kant zet, zal je vaak tot de conclusie komen dat het de moeite niet waard is.

Verhuizen?

Kijk, als je de verkeerde keuze hebt gemaakt dan is verhuizen soms echt wel de beste optie. Stel even dat je zonder het te weten in een probleemwijk bent gaan wonen; drugsdealer links van je, gezin met 8 kinderen recht. Een overbuur die meer feestjes geeft dan de Carré. Je hebt je vergist. Soms kan je niet winnen of is het parcours te duur.

Burn-Out

Je zou de eerste niet zijn die er onderdoor gaat na een aanslepende burenruzie. Zorg dat je preventief tewerk gaat, praat, zet je emoties even opzij, wees tolerant, laat de situatie niet escaleren. Voor je het weet zit je met een verhaal dat helemaal buiten proportie is gegroeid… voor een akkefietje.

Nathalie Heylen

Luc Van Laere

Over vrouwen met suikerklontjes

door Admin, geplaatst in Kenniscentrum

Na elk ernstig incident bulken de sociale media van de goedbedoelde ‘veiligheidstips’. Eén van de meest tenenkrullende tips is die van het suikerklontje.

Er zijn er nog: haarlak, deo, kobutan (of is het nu kubaton, een stokje dus)… allemaal zaken die je, volgens de tipgevers, als vrouw kan gebruiken om je te verdedigen tegen een kinkel met slechte bedoelingen.

Echt?

Wel, neen. Helemaal niet. Zo’n kinkel kiest, stalkt, spreekt soms aan en slaat dan toe. Oja, mocht je je afvragen waarom we ‘kinkel’ gebruiken: we verkiezen dit woordje boven crapuul, smeerlap, rotzak, lowlife, gefrustreerde en ander fraais omdat er ook kinderen meelezen. Al maak ik me nu net de bedenking dat die kinderen waarschijnlijk meer woordjes kennen dan wij samen. Bon, de kinkel heeft een plan en slaat toe. Omdat die tips gegeven worden aan mensen zonder enige training, vooral op het vlak van bewustzijn en gevaarsherkenning, zal de aanval vaak plots zijn. Plots, als in plots stress. Wegvallen van fijne motoriek of erger nog: bevriezen. Als je niet getraind bent om het object waarmee je jezelf wil verdedigen uit je zak (holster, handtas, handschoenkastje) te halen onder stress dan wens ik je veel succes.

Los daarvan, en nu even ernstig: dat suikerklontje, hoe lang zit dat in je jaszak? Proper…

Aja, maar ik heb dat klontje altijd vast als ik over straat loop…

Een suikerklontje? Ok. Gezellig. Van een deo, haarlak of kubadinges zou ik dat nog kunnen aannemen maar van een suikerklontje? Komaan. Maar goed, for the sake of argument.

Je hebt dat klontje vast. De kinkel heeft dat niet gezien, chanceke. Je haalt uit… wacht. Weet je wel hoe je moet uithalen. “Zeg, ik ben niet lomp hé, hij heeft me vast, naar zijn gezicht natuurlijk”. Klopt, naar z’n gezicht. Maar hoe? hoe heb je dat klontje vast? Puur voor de fun hebben we dat daarnet eens op mijn arm geprobeerd. Resultaat: niks. Echt niet, geen pijn. Nathalie deed toch haar best. De suiker is ook niet meer wat hij geweest is zeker? De ’tip’ gaat al mee van toen ik kleintjes was (lang geleden). Zelfs de suikerklontjes zijn zachter geworden.

Geurige zelfverdediging

Op naar de Kruidvat voor wat deo en haarlak. Blijkt dat die producten ook alsmaar veiliger worden. Ze irriteren niet meer. Vroeger was het janken als je haarlak in je ogen kreeg. Ik herinner me nog dat m’n moeder altijd haar ogen afschermde en ook als je in die walm liep had je het zitten. Idem met deo. Tijd voor een test? Wel ook dat viel reuze mee. Het heeft er me niet van weerhouden om dat paasei van tafel te nemen.

Stokje

Ja, om drukpunten mee te ‘bewerken’ (niet mijn woorden). Komaan, really? Succes. Echt. Er was er jaren geleden eens eentje die dat wou testen in een Combat Training. Lachen! Het lukte pas een beetje als de verdediger meewerkte. En dan nog want zodra het drukpunt werd aangeraakt kreeg meneer kobutan een klap in z’n gezicht.

Wat dan wel?

Preventie voor alles. En daarmee bedoelen we niet dat iemand die iets overkomt schuld heeft aan de situatie. Het is en blijft de kinkel zijn schuld. Heren, gelieve niet naar Unia te stappen omwille van die ‘zijn’, er zijn statistieken die mijn gelijk bewijzen. Testosteron of door macht gedreven mormels hebben een modus operandi. Ze doen de dingen die ze doen buiten het zicht of proberen af te zonderen. Ze slaan niet altijd plots toe, soms is er een interview om te zien of je wel een goed (lees geschikt) slachtoffer bent. Soms, en zelfs meestal bij aanranding en verkrachting zijn ze gewoon vriend, kennis of familie. Soms bouwen ze schuld op, manipuleren ze en gaan ze ‘proben’. Eerst eens met hun handen door je haar, als ze geen negatieve reactie krijgen leggen ze die hand op je borst. Herken de signalen. Weet hoe predatoren tewerk gaan en trap niet in de val.

Naast preventie en bewustzijn heb je uiteraard ook de fysieke actie. Punt is dat ze je willen wijsmaken dat het voldoende is om wat op een bokszak te slaan om jezelf te leren beschermen. Bad news: het is niet waar. Je moet de juiste dingen trainen (dus geen wedstrijdtoestanden waarbij je een hoop niet mag doen wegens te gevaarlijk). Boksfit, boksfun en ja, ook onze CombatFit is cardio, workout. Niks meer. Dat je trainer er af en toe een tip tussengooit is leuk maar niet genoeg. Je moet onder stress trainen en onder die stress de juiste beslissingen leren nemen. Je moet leren slaan en trappen terwijl je zit, ligt, en half uit je auto hangt.

En welke wapen kan ik dan wel gebruiken?

Volgens de wet is elk object dat je gebruikt als wapen een… wapen. Dus ook je sleutel. Als je bijvoorbeeld iemand z’n oog uitsteekt en blijkt achteraf dat die man je gewoon een vuurtje kwam vragen dan heb je een gigantisch probleem. Begint het te dagen dat je die dingen op de juiste manier moet trainen? Heb je er al bij stilgestaan dat het vaak de overwinnaar is die mee moet met de politie? Alles draait dus om de juiste beslissing op het juiste moment. Wat ons betreft zijn goede wapens de objecten waarvan je achteraf kan zeggen dat je ze al vast had: sleutels, GSM, pen. De opgesomde objecten zijn ook objecten die je al heel vaak uit je zakken of handtas hebt gehaald, zelfs onder stress. Op zich is dat al een beetje training. Je houdt zo’n object onverdacht vast. Voor de kinkel mag het er niet uitzien alsof je je bewapend hebt. Trouwens, da’s nog zo’n mythe: het is niet omdat je je sleutels in je hand hebt dat je de kinkel afschrikt.

En hoe moet ik slaan?

Hamerslagen met GSM zijn gemakkelijk te leren en zeer efficiënt. Als ik niet genoeg tijd krijg om iemand iets nuttig aan te leren dan ga ik voor die slag. Denk locomotief, sla door je object. Gebruik niet alleen je triceps maar ook je schouderspieren en gooi je ganse gewicht (jaja, zelfs die volle 50Kg kunnen het verschil maken) in de strijd. Haal vooraf niet zichtbaar en ver uit.

Als je sleutels wil gebruiken: 1 sleutel, de grootste en eventueel scherpste neem je vast zoals je een deur zo openen, onverdacht weet je nog? Je krabt ermee naar het gezicht, de handen en wat je maar kan raken.

En dat is het dan?

Neen, maar geef toe dat het nu al een te lange tekst is geworden. Je kan nog iets meer info halen uit deze hand-out. Je kan ook nog een gratis en vrijblijvende proeftraining boeken via deze site.

(c) Luc Van Laere met assistentie van Nathalie Heylen

Knife Day

door Admin, geplaatst in EKMA evenementen

Unieke workshop over messen en aanverwante onderwerpen!

Messen, types en alternatieven
Mesaanvallen
Mes vs mes
Mesontwapening
Zelfzorg
Scenario’s

Waar: EKMA Antwerpen
Wanneer: zondag 8 juni 2019 van 9 tot 16u
Kost: 35 voor EKMA leden, anderen betalen 50€

Minimum leeftijd: 16

Nodig: reserve T-Shirt(s), handdoek, beschermbrilletje, elleboogbescherming, bitje, kruisbescherming, lunch (1 kleine frigo beschikbaar). Niet leden kunnen beschermateriaal lenen.

Opgelet: we pretenderen niet dat je na het volgen van deze workshop zal kunnen omgaan met een gewapende aanvaller. We weten wel zeker dat we je overlevingskansen aanzienlijk kunnen verhogen.

Interesse? Vul onderstaand formulier in, we contacteren je zo snel mogelijk.

← Terug

Bedankt voor je reactie. ✨

Wat werkt en wat werkt niet in zelfbescherming situatie?

door Admin, geplaatst in Kenniscentrum

Krav Maga in een notendop.

Als je antwoord op de vraag: “wat doe je bij een conflict?” is: “oep z’n bakkes”, dan kan je nu best stoppen met lezen. Je bent m’n publiek niet. Ik wil je niet als klant… en eigenlijk ook niet als buur, straatgenoot, stadsgenoot, landgenoot, medemens.

Nog zoiets: keyboard warriors. Hoe meer problemen met agressie, hoe meer keyboard warriors claimen de oplossing te hebben. Iedereen heeft wel iets te vertellen over zelfbescherming. Ze noemen het zelfverdediging. Toegeven, ik ook, maar je moet je er wel van bewust zijn dat zelfverdediging een juridische term is.

Zelfbescherming? Wel, jezelf beschermen en in uitbreiding je naasten en misschien zelfs iemand die wordt lastig gevallen op de bus.

Wat werkt?

Ik word verschrikkelijk nerveus van mensen die aan de zijlijn staan roepen wat nooit zou kunnen werken of wat altijd werkt. Werken wil trouwens zeggen: het probleem oplossen.

Laat me beginnen met de straffe uitspraak dat alles kan werken, of niet. Even voor alle duidelijkheid, ik ben niet op zoek naar iets dat misschien zou kunnen werken als alle omstandigheden goed zijn. Wat ik wil is een groot percentage op slagen. Ehm, wacht even, ik bedoel: een grote kans dat mijn actie slaagt. Zelf wil ik liever geen slagen.

In een situatie waarin je jezelf of je naasten moet beschermen moet je vooral het volgende overwegen:

Preventie is de sleutel, bijvoorbeeld door een blokje om te lopen. Denk aan vluchten en de-escaleren. Het is pas als al het voorgaande niet succesvol was dat je misschien fysiek aan de slag moet. Het probleem is dat je al een hoop kennis nodig hebt om dit alles vlotjes voor elkaar te krijgen. Want zelfs bij voorgaande logica loopt het wel eens fout. Het lijkt ook allemaal zo evident hé. Preventie, hoe werkt dat, op basis van welke gegevens? En vluchten, hoe doe je dat? Heb je daar al eens bij stilgestaan? Het is allemaal snel gezegd.

Zo zijn er mensen die door een fysieke beperking niet kunnen weglopen. Of nog, je bent met je oma van 88 op stap, je bent op stap met een kinderwagen (jaja, grapjas, met daarin een baby, niet als eigen vervoer), je hebt net iets teveel gedronken, je hebt net je enkel verstuikt, je staat op het einde van een doodlopend steegje. Als je er een beetje over nadenkt kan je nog wel 20 redenen bedenken waarom weglopen niet altijd kan.

Zo zal de-escaleren ook niet werken bij instrumentele agressie, bijvoorbeeld bij een gewapende overval. Wat je ook zegt en vooral uitstraalt zal niks veranderen aan het plan van de snoodaard. Meer nog, hij kan er bijzonder nerveus van worden en beslissen een shortcut te nemen: klap op je hoofd, gedaan met babbelen.

‘Wat werkt’ zal dus afhangen van je ‘competenties’ en van het soort agressie waarmee je te maken krijgt. En dan is er nog de factor geluk. Soms moet je gewoon enorm veel geluk hebben. Dat wil dus ook zeggen dat je ook wel eens dikke pech kan hebben.

En dan hebben we het nog niet gehad over normen en waarden en de tegenacties van de andere. Hou je maar vast aan je stoel want het kan nog complexer.

En fysiek?

Ja, daar zat je natuurlijk op te wachten. Fysiek. Spreek trouwens nooit meer van vechten. Je vecht niet. Nooit. Je beschermt jezelf, da’s iets anders. Als iemand je vraagt om te vechten en je stemt toe dan is het je eigen domme schuld dat je nadien een blauw oog hebt, of moet opdraaien voor de kosten. De kans dat meneer de rechter beslist om jullie solidair te veroordelen is namelijk groot. “Jamaar meneer de rechter, hij daagde me uit, hij vroeg of ik wou vechten”… Ik hoor het de rechter al zeggen: “Meneer, u had ook neen kunnen zeggen”.

Je hebt geen andere keuze, het is zover. Je stond naar de sterren te kijken en plots grijpt iemand je vast. Bij je keel. En nu? Wat percentueel het meest kans heeft op een goede afloop voor jezelf is het uitschakelen van de agressor zijn computer. Bang, licht uit, gedaan met grijpen.

Hadden we het daarnet niet over normen en waarden? Misschien nog even iets over regeltjes. Stel, je bent leerkracht… Heb je hem?

Geen leerkracht? Top, dan hoef ik die ‘overzwem beweging’ niet uit te leggen waarbij je, door snel je hand van naast je hoofd naar je tegengestelde jaszak te brengen, laterale druk zet op de pols van de agressor waardoor de greep lost.

“Hela, ik heb iets anders geleerd!”, proficiat. Ik ook in de jaren 80 maar dat was toen. Nu zijn we tot de vaststelling gekomen dat die oude Krav Maga techniek (plucking voor de kenners) maar heel zelden werkt. 

Kinetische energie

De helft van de massa vermenigvuldigd met de snelheid tot de tweede. Liefst zo hard en veel mogelijk en best ook overdonderend vanuit een stabiele houding. Dat werkt.

Ik heb het over hamerslagen, de wereldberoemde bitchslap, een slag met de handpalm, een elleboogstoot. Het maakt me niet uit. Focus je niet op het hoe maar op het wat. Wat wil je bereiken? Zijn computer uitschakelen? Wel, ga ervoor. En natuurlijk zijn er manier om het beter te doen maar da’s voor een volgende keer. Nu gaat het over wat werkt.

Ook bijten, een kopstoot, je vinger of een pen ergens in rammen. Werkt. En een kniestoot, een trap naar het kruis (wat ik voor de gelegenheid de ‘reset button’ noem), een lowkick. Allemaal dingen die een hoog percentage op slagen hebben als je ze op het juiste moment, met een hoop energie en overtuiging lanceert.

Werkt de trap naar het kruis altijd?

Neen… niets werkt altijd, maar die trap naar het kruis is echt wel een tricky ding. Als de trap op de juiste plaats terecht komt, waarschijnlijk omdat je snel trapte zonder eerst naar dat kruis te kijken is het effect vaak spectaculair. De ontvanger bukt voorover, gaat door z’n knieën, valt neer in foetus houding en meer van dat fraais. Tranen in de ogen, de maaginhoud ledigend, het besturingssysteem gecrasht. Maar soms niet. Soms blijft de ontvanger gewoon staan. Net als ‘hoeheetdieookalweer’, dingske. Die zei dus gewoon: “nog eens”… Daarom is het verstandig om niet één keer te trappen of te slaan maar om overdonderend te zijn.

Geen vuistslagen?

Neen, liever niet. Pas op, ze kunnen werken, geen zorgen, maar er bestaat een te grote kans dat je een boksersfractuur oploopt. Het feit dat er een woord voor bestaat wil al zeggen dat het niet zo zeldzaam is. Je breekt je middenhandbeentjes en het is gedaan met spelen. Voor een lange tijd. Ik denk wel dat we het er over eens kunnen zijn dat we de problemen liever bij de agressor willen dan bij ons? 

Slaan met vuist kan leiden tot boksersfractuur - Krav Maga zelfverdediging Antwerpen

En highkicks, hoge trappen?

Soms, net als een Yoko Tobi Geri, een vliegende zijwaartse trap. Kan allemaal. Met de nadruk op kan, afhankelijk van je competentie. Het is iets waar wij niet op trainen. Ik ben, wat het fysieke element van alles wat met zelfbescherming te maken heeft, een grote fan van een zeer beperkte toolbox: een paar bewegingen die ik heel goed beheers vanuit elke positie en oge trappen zitten daar niet bij.

Equalisers

Equalisers herstellen de balans. Een hard object tegen iemand z’n hoofd slaan heeft meer effect dan een gewone hamerslag. Meer valt daar eigenlijk niet over te zeggen. Of toch, maar niet in deze context.

Hoe train je die dingen?

Wel, leuk dat je het vraagt! Staand, zittend op een trap, liggend, in je auto met je gordel aan, half uit je auto hangend, met in je dominante hand een boodschappentas, nadat je 10 keer rond je as hebt gedraaid, op je nuchtere maag en met volle maag, op pads, kussen en mensen in gewone kleren die terugslaan. Maar vooral met trainingspartners die hun ego thuis hebben gelaten en jou helpen om beter te worden bij een instructeur met dezelfde doelstelling en instelling. Bij ons bijvoorbeeld 😉

Zin in een gratis proefles? Klik hier om er eentje te boeken.

Misschien tot binnenkort,

Luc Van Laere