Stabiliteit

Stabiliteit

Stabiliteit is het vermogen van een systeem of organisme om een evenwichtige positie te handhaven of terug te keren naar een evenwichtstoestand na een verstoring.
 

Hoewel er geen universele ‘formule’ voor stabiliteit bestaat, kunnen we een conceptueel model gebruiken dat vaak wordt toegepast in de biomechanica en kinesitherapie. Dit model, soms de ‘stabiliteitsdriehoek’ genoemd, bestaat uit drie hoofdcomponenten:

Stabiliteit = Sensorisch systeem + Centraal zenuwstelsel + Motorisch systeem

Laten we deze componenten eens nader bekijken:

 

Sensorisch systeem

Dit systeem omvat alle input die ons lichaam ontvangt over zijn positie en beweging in de ruimte. Het bestaat uit:

• Visueel systeem (ogen): helpt bij het bepalen van onze positie en beweging door visuele informatie te verwerken.
• Vestibulair systeem (evenwichtsorgaan in het binnenoor): registreert bewegingen van het hoofd en helpt bij het handhaven van evenwicht.
• Proprioceptief systeem (sensoren in gewrichten, spieren en pezen): geeft informatie over de positie van onze ledematen en lichaam zonder visuele input.

PROPRIOWAT?
PROPRIOCEPTIE IS HET VERMOGEN VAN JE LICHAAM OM DE POSITIE VAN JE LEDEMATEN EN GEWRICHTEN TE VOELEN ZONDER VISUELE INPUT. WIL JE TESTEN HOE HET MET JOUW PROPRIOCEPTIE IS GESTELD? PROBEER DEZE EENVOUDIGE OEFENING:
SLUIT JE OGEN: DIT ELIMINEERT VISUELE INPUT, ZODAT JE VOLLEDIG VERTROUWT OP JE PROPRIOCEPTIEVE SYSTEEM.
GEBRUIK JE RECHTERDUIM EN WIJSVINGER: BRENG ZE NAAR JE LINKER OORLEL IN ÉÉN VLOEIENDE BEWEGING.
ALS JE JE OORLEL ZONDER MOEITE KUNT AANRAKEN, FUNCTIONEERT JE PROPRIOCEPTIEVE SYSTEEM GOED. ALS JE MOEITE HEBT, KAN DIT EEN TEKEN ZIJN DAT JE PROPRIOCEPTIE VERBETERD KAN WORDEN DOOR GERICHTE OEFENINGEN.

 

 

Centraal zenuwstelsel


Dit is het ‘verwerkingscentrum’ dat de sensorische input interpreteert en besluit welke acties nodig zijn. Het omvat:
• Hersenen: verwerken de inkomende sensorische informatie en coördineren de reactie.
• Ruggenmerg: draagt signalen tussen de hersenen en de rest van het lichaam.

 

Motorisch systeem


Dit is het uitvoerende deel dat de opdrachten van het centrale zenuwstelsel omzet in daadwerkelijke bewegingen of houdingscorrecties. Het bestaat uit:

• Spieren: voeren de bewegingen uit.
• Botten: geven structuur en ondersteuning.
• Gewrichten: maken bewegingen mogelijk door verbindingen tussen botten.

 

 

Balans en stabiliteit in Krav Maga


In Krav Maga zeggen we vaak dat stabiliteit belangrijker is dan balans. Dit betekent niet dat balans onbelangrijk is, maar stabiliteit biedt een stevige basis voor elke beweging. Balans is een dynamisch proces dat je helpt om niet te vallen, terwijl stabiliteit zorgt voor een sterke, vaste positie waaruit je effectief kunt handelen.

Effectieve stabiliteit in training bereik je door:

• Voeten niet te dicht bij elkaar te plaatsen: dit vergroot je steunvlak en maakt je minder vatbaar voor uit balans raken.
• Licht door de knieën te buigen: dit verlaagt je zwaartepunt, waardoor je stabieler staat en beter in staat bent om snelle bewegingen te maken of kracht uit te oefenen.

Om je stabiliteit te verbeteren, moet elk van deze systemen goed functioneren en nauw samenwerken. Een ‘formule’ voor het verbeteren van stabiliteit zou er dus als volgt uit kunnen zien:

Verbeterde stabiliteit = Verbeterde sensorische input + Efficiëntere centrale verwerking + Sterkere en meer gecoördineerde motorische output

 

In de praktijk


Dit betekent dat een effectief stabiliteitstrainingsprogramma zich moet richten op:

• Het verfijnen van de sensorische input: bijvoorbeeld door balansoefeningen met gesloten ogen te doen.
• Het verbeteren van de neurale verwerking: door nieuwe bewegingspatronen aan te leren en te oefenen.
• Het versterken en coördineren van het motorische systeem: door kracht- en stabiliteitsoefeningen te doen.


Integratie in Krav Maga

Krav Maga legt sterk de nadruk op stabiliteit en balans. Een goede stabiliteit is essentieel voor het behouden van een stevige houding tijdens aanvallen en verdedigingen. Hier zijn enkele manieren waarop Krav Maga de drie componenten van de stabiliteitsdriehoek integreert:

• Sensorisch systeem: training omvat situaties waarbij visuele en proprioceptieve uitdagingen aanwezig zijn, zoals gevechten in slecht verlichte omgevingen of met meerdere aanvallers.
• Centraal zenuwstelsel: te training vereist snelle beslissingen en aanpassingen, waardoor de neurale verwerking van sensorische informatie wordt verbeterd. Dit versterkt het vermogen om snel en adequaat te reageren op bedreigingen.
• Motorisch systeem: de fysieke eisen van Krav Maga verbeteren spierkracht, coördinatie en reactiesnelheid. Technieken zoals stoten, trappen en ontwijken vereisen allemaal een goed functionerend motorisch systeem.

Door deze aspecten te integreren, biedt Krav Maga niet alleen een effectieve methode voor zelfbescherming maar draagt het ook bij aan de algehele stabiliteit en balans van het lichaam, wat essentieel is voor dagelijkse activiteiten en blessurepreventie.

Omgaan met lastige buren

Omgaan met moeilijke buren

De meeste buren zijn hulpvaardig, leuk, of je hebt er gewoon geen last van. Iedereen heeft echter zijn karakter en niet alle karakters zijn compatibel. En soms heb je ook gewoon pech, een toxische buur…

Preventief

Je wil verhuizen, dat komt er dus op neer dat je niet alleen een nieuw huis zoekt, je krijgt ook nieuwe buren. Proficiat!

Kijk eens op Google maps, let vooral op: een hoop brommertjes voor de gevel, een stort in de tuin.

Rij ’s nachts eens een paar keer met open raam door de wijk en luister. Focus op blaffende honden, lawaaierige gezinnen.

Wandel eens door de buurt net voor of na schooltijd, een gezin met 7 kinderen = lawaai, een skateramp, trampoline of  basketring: lawaai. Vooral basketten is lawaaierig. Praat ondertussen ook eens met mensen uit de buurt, zeg dat je een huis wil kopen in de buurt. Als er problemen zijn dan willen mensen die vaak ook kwijt.

Vraag eens na wie met iedereen problemen heeft, het is vaak een teken aan de wand.

Ga bij je prospectietocht voor een nieuwe woning al een paar keer naar de buurt bakkers, de lokale frituren en/of de buurtkapper. De winkelier, friturist en zeker de kapper kent de buurt en vaak ook de lastige buren.

Als je net gekocht hebt of verhuisd bent, ga je dan even voorstellen. Begin met “Vind je het erg dat ik je even lastig val (of stoor)?”. Deze vraag is zo geconstrueerd dat je een ‘neen’ als antwoord krijgt, ze geeft de antwoorden controle over de situatie.

Als je een nieuwe buur krijgt, ga jezelf dan even voorstellen. Ok, de etiquette schrijft het anders voor, hij moet zich komen voorstellen, maar misschien kent je nieuwe buur die regeltjes niet, misschien wil hij je niet storen, misschien…

Geef bij een kennismaking je voorkeurscontactgegevens, email of gsm. Vermeld bij gsm je voorkeur: whatsapp, sms of gewoon bellen. Neem iets kleins mee. Weet dat de meeste gebakjes en kunstwerkjes meteen in de vuilbak belanden. Wees creatief, laat zien dat je blij bent dat je hen leert kennen maar ‘don’t overdo it’. Hou je attentie neutraal.

Laat bij kennismaking vallen dat ze je mogen contacteren bij overlast of als ze een vraag hebben over de buurt. Dit geeft aan dat je open staat voor communicatie en dat je gesteld bent op rust.

Als je gaat verbouwen kan je dat best melden, vraag ook eens of je buur in shiften werkt zodat je daar rekening mee kan houden.

Soorten lastige buren

Onderstaande beschrijvingen hoeven niet per definitie overlast te betekenen, alles heeft te maken met de frequentie en je tolerantie. De lijst is uiteraard niet volledig, dit zijn echter de meest voorkomende veroorzakers van problemen.

Lawaaierige buren. Gezinnen met veel kinderen, gezinnen van culturen waar het gewoon is om te roepen. Ruziënde koppels.

Lijntjestrekkers. Type ‘dit blad is van jouw boom’, of ‘de regel is…’.

Negligente diereneigenaars. Mensen die een blaffende hond alleen laten. Mensen die er geen graten in zien dan hun kat je tuin komt bemesten.

Dealers. Nachtelijke, vaak korte bezoekjes. Maar ook de wettige dealers, mensen die spulletjes verkopen in bijberoep kunnen voor overlast zorgen.

Café. Kijk, als je naast of boven een café gaat wonen… het is een beetje als naast een luchthaven gaan wonen omdat de prijs zo laag is, en dan beginnen klagen dat je de vliegtuigen hoort.

Frituur, snackbar. Van de geur van de bereidingen, pakjes friet op je vensterbank, kots tegen je gevel tot ratten. Verwacht niet dat de lagere prijs niet aan een hoge kost komt.

Den Aldi. Een warenhuis naast de deur is vaak een bron van ergernis: achtergelaten verpakkingen, sigarettenpeuken én klanten dei vinden dat ze wel even voor je garagepoort mogen staan. Even maar…

School. Een school zorgt voor overlast, hou er rekening mee dat de school er al eerder was en dat jij ervoor gekozen hebt om naast de school te gaan wonen. Scholen breiden uit. Het voordeel is echter wel dat je afspraken kan maken met de directie.

De kinderopvang. Een kinderopvang is overdag lawaaierig. Als je in shiften werkt is het dus niet de ideale buur.

Automonteurs. Halve auto op de oprit en elke zondag sleutelen. Het kan handig zijn maar… er staat wel altijd een halve auto naast je deur.

Mafkezen. De gekken, de weirdo’s. Vaak geen probleem, maar ze kunnen door om het even wat getriggerd worden. En eens ze getriggerd werden blijven ze vaak problemen veroorzaken.

Miss High Heels. Mevrouw draagt hoge hakken. Altijd… Vooral zeer vervelend als bovenbuur.

Muzikanten. Meneer speelt bombardon… mevrouw zingt opera.

De Fans. Fan van Andre Hazes of Barbara Streisand? Elke dag dat zelfde liedje, luid.

Dronkaards. Zatte mensen maken heel veel lawaai als ze stil willen zijn.

Extreme klussers. Boren, zagen, kloppen. Op elk moment van dag.

Extreme verzamelaars. Iemand die Matchboxjes verzamelt zal zelden overlast veroorzaken maar een verzameling plankjes, banden, motorkappen in de tuin?

Soms ligt het gewoon ook aan jezelf

Voor je de boel op stelten zet praat je de situatie best eens door met een goede vriend, misschien ben je gewoon niet tolerant. Misschien heb je net een beetje een moeilijke periode of zijn je verwachtingen onrealistisch. Als je in een appartementsgebouw gaat wonen met buren onder, boven links én rechts van jou, dan weet je dat je meer risico loopt op overlast. Vooral mensen die van een alleenstaand huis komen hebben het daar moeilijk mee. Geef het wat tijd.

Hoe pak je het aan?

Pluis de reglementen uit. Feit: overlast is overlast. Het is een mythe dat je tot 22u lawaai mag maken en het verhaal ‘een kat is een vrij dier’ is maar gedeeltelijk waar. Misschien is hetgeen jij overlast noemt geen overlast.

Beter iets te snel dan een beetje te laat. Eens je het laat aanslepen zal je vaak te beschuldigend en emotioneel zijn bij het gesprek. De buur weet misschien niet eens dat hij voor overlast zorgt.

Praat eerst met de overlast veroorzakende buur, begin er niet over terwijl er anderen bij staan. Dat laatste zorgt bijna altijd voor nog meer problemen.

Pas nadat je er met je buur over hebt gepraat, praat je er over met andere buren. Vraag of ze er ook last van hebben. Zo kan je een situatie vermijden waarbij één van de buren tegen de overlast veroorzakende buur gaat zeggen dat je achter z’n rug bezig bent.

Wees niet beschuldigend. ‘Jij’ en ‘ik’ vermijden. ‘Jij’ is beschuldigend en met ‘ik’ moet je opletten dat het niet lijkt alsof alles altijd om jou moet draaien.

Maak er geen drama van, probeer tot een oplossing te komen.

Een compromis is niet altijd een goede zaak! We hebben de neiging om voor een alles naar een compromis toe te werken, ga voor een ‘win’. Als je buur dagelijks voor een gigantische reukhinder zorgt waardoor je moet braken dan is het compromis dat hij het maar wekelijks meer zal doen gewoon waardeloos. Hij moet het nooit meer doen.

Documenteer het probleem van bij het begin. Stel dat het uit de hand loopt, dan heb je toch een dossier.

Verwittig eerst altijd mondeling dat je stappen gaat ondernemen, stuur daarna meteen een aangetekende brief.

Bij geen reactie kan je een tweede aangetekende brief schrijven met nu de verhuurder, het immo (verhuur) kantoor, de syndicus en/of een andere betrokken buur in CC.

Blijf bij de stelling ‘jammer dat het zover is moeten komen, we kunnen dit nog altijd oplossen’.

Zoek een bemiddelaar. Dat kan een andere buur zijn, hoewel je die waarschijnlijk niet in een moeilijke positie wil brengen. Je bent dus best met iemand van een wijkteam.

Als er geen reactie of verbetering komt na de tweede aangetekende brief neem je best contact op met het wijkteam van de politie of stap je naar de vrederechtbank.

Wraak

Verleidelijk, maar hou er rekening mee dat je niet weet hoe ver je lastige buur wil gaan. Door wraak te nemen maak je er een pokerspelletje van. Vergeet niet dat sommige mensen meer tijd, meer vrienden en meer resources hebben.

Denk altijd na over de mogelijke gevolgen en weeg die af tegen de voordelen. Als je even je emoties aan de kant zet, zal je vaak tot de conclusie komen dat het de moeite niet waard is.

Verhuizen?

Kijk, als je de verkeerde keuze hebt gemaakt dan is verhuizen soms echt wel de beste optie. Stel even dat je zonder het te weten in een probleemwijk bent gaan wonen; drugsdealer links van je, gezin met 8 kinderen recht. Een overbuur die meer feestjes geeft dan de Carré. Je hebt je vergist. Soms kan je niet winnen of is het parcours te duur.

Burn-Out

Je zou de eerste niet zijn die er onderdoor gaat na een aanslepende burenruzie. Zorg dat je preventief tewerk gaat, praat, zet je emoties even opzij, wees tolerant, laat de situatie niet escaleren. Voor je het weet zit je met een verhaal dat helemaal buiten proportie is gegroeid… voor een akkefietje.

Nathalie Heylen

Luc Van Laere

Wat werkt en wat werkt niet in zelfbescherming situatie?

Krav Maga in een notendop.

Als je antwoord op de vraag: “wat doe je bij een conflict?” is: “oep z’n bakkes”, dan kan je nu best stoppen met lezen. Je bent m’n publiek niet. Ik wil je niet als klant… en eigenlijk ook niet als buur, straatgenoot, stadsgenoot, landgenoot, medemens.

Nog zoiets: keyboard warriors. Hoe meer problemen met agressie, hoe meer keyboard warriors claimen de oplossing te hebben. Iedereen heeft wel iets te vertellen over zelfbescherming. Ze noemen het zelfverdediging. Toegeven, ik ook, maar je moet je er wel van bewust zijn dat zelfverdediging een juridische term is.

Zelfbescherming? Wel, jezelf beschermen en in uitbreiding je naasten en misschien zelfs iemand die wordt lastig gevallen op de bus.

Wat werkt?

Ik word verschrikkelijk nerveus van mensen die aan de zijlijn staan roepen wat nooit zou kunnen werken of wat altijd werkt. Werken wil trouwens zeggen: het probleem oplossen.

Laat me beginnen met de straffe uitspraak dat alles kan werken, of niet. Even voor alle duidelijkheid, ik ben niet op zoek naar iets dat misschien zou kunnen werken als alle omstandigheden goed zijn. Wat ik wil is een groot percentage op slagen. Ehm, wacht even, ik bedoel: een grote kans dat mijn actie slaagt. Zelf wil ik liever geen slagen.

In een situatie waarin je jezelf of je naasten moet beschermen moet je vooral het volgende overwegen:

Preventie is de sleutel, bijvoorbeeld door een blokje om te lopen. Denk aan vluchten en de-escaleren. Het is pas als al het voorgaande niet succesvol was dat je misschien fysiek aan de slag moet. Het probleem is dat je al een hoop kennis nodig hebt om dit alles vlotjes voor elkaar te krijgen. Want zelfs bij voorgaande logica loopt het wel eens fout. Het lijkt ook allemaal zo evident hé. Preventie, hoe werkt dat, op basis van welke gegevens? En vluchten, hoe doe je dat? Heb je daar al eens bij stilgestaan? Het is allemaal snel gezegd.

Zo zijn er mensen die door een fysieke beperking niet kunnen weglopen. Of nog, je bent met je oma van 88 op stap, je bent op stap met een kinderwagen (jaja, grapjas, met daarin een baby, niet als eigen vervoer), je hebt net iets teveel gedronken, je hebt net je enkel verstuikt, je staat op het einde van een doodlopend steegje. Als je er een beetje over nadenkt kan je nog wel 20 redenen bedenken waarom weglopen niet altijd kan.

Zo zal de-escaleren ook niet werken bij instrumentele agressie, bijvoorbeeld bij een gewapende overval. Wat je ook zegt en vooral uitstraalt zal niks veranderen aan het plan van de snoodaard. Meer nog, hij kan er bijzonder nerveus van worden en beslissen een shortcut te nemen: klap op je hoofd, gedaan met babbelen.

‘Wat werkt’ zal dus afhangen van je ‘competenties’ en van het soort agressie waarmee je te maken krijgt. En dan is er nog de factor geluk. Soms moet je gewoon enorm veel geluk hebben. Dat wil dus ook zeggen dat je ook wel eens dikke pech kan hebben.

En dan hebben we het nog niet gehad over normen en waarden en de tegenacties van de andere. Hou je maar vast aan je stoel want het kan nog complexer.

En fysiek?

Ja, daar zat je natuurlijk op te wachten. Fysiek. Spreek trouwens nooit meer van vechten. Je vecht niet. Nooit. Je beschermt jezelf, da’s iets anders. Als iemand je vraagt om te vechten en je stemt toe dan is het je eigen domme schuld dat je nadien een blauw oog hebt, of moet opdraaien voor de kosten. De kans dat meneer de rechter beslist om jullie solidair te veroordelen is namelijk groot. “Jamaar meneer de rechter, hij daagde me uit, hij vroeg of ik wou vechten”… Ik hoor het de rechter al zeggen: “Meneer, u had ook neen kunnen zeggen”.

Je hebt geen andere keuze, het is zover. Je stond naar de sterren te kijken en plots grijpt iemand je vast. Bij je keel. En nu? Wat percentueel het meest kans heeft op een goede afloop voor jezelf is het uitschakelen van de agressor zijn computer. Bang, licht uit, gedaan met grijpen.

Hadden we het daarnet niet over normen en waarden? Misschien nog even iets over regeltjes. Stel, je bent leerkracht… Heb je hem?

Geen leerkracht? Top, dan hoef ik die ‘overzwem beweging’ niet uit te leggen waarbij je, door snel je hand van naast je hoofd naar je tegengestelde jaszak te brengen, laterale druk zet op de pols van de agressor waardoor de greep lost.

“Hela, ik heb iets anders geleerd!”, proficiat. Ik ook in de jaren 80 maar dat was toen. Nu zijn we tot de vaststelling gekomen dat die oude Krav Maga techniek (plucking voor de kenners) maar heel zelden werkt. 

Kinetische energie

De helft van de massa vermenigvuldigd met de snelheid tot de tweede. Liefst zo hard en veel mogelijk en best ook overdonderend vanuit een stabiele houding. Dat werkt.

Ik heb het over hamerslagen, de wereldberoemde bitchslap, een slag met de handpalm, een elleboogstoot. Het maakt me niet uit. Focus je niet op het hoe maar op het wat. Wat wil je bereiken? Zijn computer uitschakelen? Wel, ga ervoor. En natuurlijk zijn er manier om het beter te doen maar da’s voor een volgende keer. Nu gaat het over wat werkt.

Ook bijten, een kopstoot, je vinger of een pen ergens in rammen. Werkt. En een kniestoot, een trap naar het kruis (wat ik voor de gelegenheid de ‘reset button’ noem), een lowkick. Allemaal dingen die een hoog percentage op slagen hebben als je ze op het juiste moment, met een hoop energie en overtuiging lanceert.

Werkt de trap naar het kruis altijd?

Neen… niets werkt altijd, maar die trap naar het kruis is echt wel een tricky ding. Als de trap op de juiste plaats terecht komt, waarschijnlijk omdat je snel trapte zonder eerst naar dat kruis te kijken is het effect vaak spectaculair. De ontvanger bukt voorover, gaat door z’n knieën, valt neer in foetus houding en meer van dat fraais. Tranen in de ogen, de maaginhoud ledigend, het besturingssysteem gecrasht. Maar soms niet. Soms blijft de ontvanger gewoon staan. Net als ‘hoeheetdieookalweer’, dingske. Die zei dus gewoon: “nog eens”… Daarom is het verstandig om niet één keer te trappen of te slaan maar om overdonderend te zijn.

Geen vuistslagen?

Neen, liever niet. Pas op, ze kunnen werken, geen zorgen, maar er bestaat een te grote kans dat je een boksersfractuur oploopt. Het feit dat er een woord voor bestaat wil al zeggen dat het niet zo zeldzaam is. Je breekt je middenhandbeentjes en het is gedaan met spelen. Voor een lange tijd. Ik denk wel dat we het er over eens kunnen zijn dat we de problemen liever bij de agressor willen dan bij ons? 

Slaan met vuist kan leiden tot boksersfractuur - Krav Maga zelfverdediging Antwerpen

En highkicks, hoge trappen?

Soms, net als een Yoko Tobi Geri, een vliegende zijwaartse trap. Kan allemaal. Met de nadruk op kan, afhankelijk van je competentie. Het is iets waar wij niet op trainen. Ik ben, wat het fysieke element van alles wat met zelfbescherming te maken heeft, een grote fan van een zeer beperkte toolbox: een paar bewegingen die ik heel goed beheers vanuit elke positie en oge trappen zitten daar niet bij.

Equalisers

Equalisers herstellen de balans. Een hard object tegen iemand z’n hoofd slaan heeft meer effect dan een gewone hamerslag. Meer valt daar eigenlijk niet over te zeggen. Of toch, maar niet in deze context.

Hoe train je die dingen?

Wel, leuk dat je het vraagt! Staand, zittend op een trap, liggend, in je auto met je gordel aan, half uit je auto hangend, met in je dominante hand een boodschappentas, nadat je 10 keer rond je as hebt gedraaid, op je nuchtere maag en met volle maag, op pads, kussen en mensen in gewone kleren die terugslaan. Maar vooral met trainingspartners die hun ego thuis hebben gelaten en jou helpen om beter te worden bij een instructeur met dezelfde doelstelling en instelling. Bij ons bijvoorbeeld 😉

Zin in een gratis proefles? Klik hier om er eentje te boeken.

Misschien tot binnenkort,

Luc Van Laere

Conflict + ego = escalatie -> problemen

Omgaan met agressie

Het is 20u30, Jan rent naar z’n auto. Hij is een beetje gehaast want z’n vriendin is jarig en hij wil nog iets kopen bij de parfumerie op de Turnhoutsebaan. Net voor zijn auto staat een oude Corsa dubbel geparkeerd. Jan begint zich op te winden. De chauffeur is nergens te bespeuren. Jan stapt in en begint te claxonneren. In zijn achteruitkijkspiegel ziet hij een kerel rustig naar de Corsa toe wandelen. Jan stapt uit en roept: “kan dat niet wat rapper clown”. De man kijkt op en stapt nu aarzelend verder. Zodra hij dichterbij staat stapt Jan resoluut op hem af en zegt: “het is niet omdat jij tijd hebt dat iedereen tijd heeft hé sociaal geval”. De man antwoord “”. De zinnen worden alsmaar korter en de 2 mannen staan neus aan neus tot de eigenaar van de Corsa Jan een lichte por geeft. Jan port terug, de man van de Corsa op zijn beurt net iets harder tot Jan de man een kniestoot in het kruis geeft. De man zakt door z’n benen en krijgt er nog een trap tegen het hoofd bovenop. Jan roept “en wat nu, klootzak?”. Jan kijkt triomfantelijk rond en ziet dat er een tiental mensen omstaanders getuige waren van het tafereel. Stilaan komt hij tot het besef dat de Corsa nog steeds de weg blokkeert. Hij doorzoekt de zakken van zijn slachtoffer. Als hij de sleutels vindt kan hij de auto zelf verplaatsen.

Ondertussen heeft één van die omstaanders de politie gebeld. De toegesnelde inspecteurs slaan Jan in de boeien en bekommeren zich om de eigenaar van de Corsa.

Als de inspecteurs op een gsm van een omstaander een filmpje bekijken van het incident zien ze de 2 mannen elkaar porren en het verdere verloop. Er dient zich een getuige aan die Jan aanduidt als initiator van het incident. De getuige hoorde geroep en zag Jan porren. Na kort contact met de procureur wordt beslist dat Jan mee moet voor verhoor. De eigenaar van de Corsa zal later worden verhoord.

Uitzonderlijke situatie zeg je? Bovenstaande apendans is het resultaat van de gedachte dat je je niet mag laten doen. Op zich klopt dat ook wel maar er is een verschil tussen beleefde assertiviteit en agressieve, grensoverschrijdende assertiviteit.

Later zal de eigenaar van de Corsa verklaren dat hij naar de apotheek moest om pillen voor zijn echtgenote met de griep. “Ik hield mijn dubbel geparkeerde auto in de gaten en zag dat iemand met zijn armen zwaaide. Toen ik uit de apotheek kwam was de bestuurder van de ingesloten auto ingestapt en begon hij te claxonneren. Ik haalde mijn sleutels uit  mijn broekzak en stapte op mijn auto af. De bestuurder van de ingesloten BMW stapte uit en riep iets in de zin van ‘kan het niet wat rapper’. Ik schrok. Ik wou me verontschuldigen maar dan begon de bestuurder van de BMW te roepen ‘sociaal geval’. Ik zei hem dat hij moest zwijgen. De man kwam letterlijk neus aan neus staan en porde me. Ik wou hem wegduwen maar hij gaf me een kniestoot. Wat er daarna gebeurde weet ik niet meer”.

Jan was van mening dat de por van de eigenaar van de Corsa voldoende was om zijn agressieve tegenreactie in te zetten. De rechter was het daarmee niet eens en veroordeelde Jan tot een voorwaardelijke gevangenisstraf, een effectieve boete en de vergoeding van alle kosten, alsook de sleepkosten van de Corsa.

Bij om het even welke confrontatie is het belangrijk om zowel je ego, principes en agenda opzij te zetten.

Je kan dan wel principieel zijn in het feit dat niemand je mag aanraken maar staat een por in verhouding tot een paar duizend Euro kosten en een strafblad? Ik hoor mensen soms zeggen dat ze zich niet laten doen. “Ik geef nooit af”, wel proficiat daarmee. Net dat is je zwakte en een zware onderschatting van je tegenstander. Je weet misschien tot wat jij bereid bent maar je tot wat hij/zij bereid is? Wat mocht de Corsa bestuurder na de kniestoot een mes hebben getrokken? Ontwapenen? Ben je daar zeker van? Het is natuurlijk wel een leuke veronderstelling dat je hiermee wegkomt maar persoonlijk hou ik van aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid. En ik weet dat de kans op letsel bij ontwapenen van een mes gigantisch is. Letsel vs. por… Kies maar.

Met het opzij zetten van je agenda bedoel ik dat het oplossen van het conflict een prioriteit moet worden. Als je er geen prioriteit van maakt zit je tijdens de confrontatie met tijdsstress waardoor je mogelijks verkeerde beslissingen neemt.

Hou altijd rekening met de gevolgen van je acties. Naast de juridische gevolgen heb je ook de waarschijnlijke mentale en relationele gevolgen. Stel, je slaat iemand half dood, kan je daar mee leven? Een relationeel gevolg kan zijn dat je partner je plots als een agressieveling gaat zien.

Leer op een verstandige manier omgaan met conflicten, laat je vooral niet leiden door spannende woeha verhalen van mensen die zich baseren op veronderstellingen. Vechten doe je enkel als je fysieke integriteit in gevaar is. Zorg dat het niet zover komt. Leer omgaan met agressie, zowel die van jezelf als die van je tegenstander.

Luc Van Laere