Wat te doen tegen pesten?

Omgaan met pesten

pesten: wat werkt nu echt?

Pedagogen en psychologen breken al jaren hun hoofd over hoe je het best omgaat met pesten. De meningen lopen uiteen: de ene vindt dat je vooral de pester moet begeleiden, de andere dat het slachtoffer moet leren terug te slaan. Maar als ouder wil je vooral één ding: dat het stopt. Meteen.

Ondanks alle goedbedoelde overheidscampagnes blijft pesten een hardnekkig probleem.

De meeste scholen doen hun best. Ze praten met het slachtoffer en de ouders, daarna met de pester. Er volgt vaak een waarschuwing en in veel gevallen stopt het daar. Maar soms dus niet. De pester wordt subtieler, slimmer, en vooral: gemener.

Zo hoorden we onlangs over een jongen van 12 die een vals Facebook-profiel aanmaakte van een zogezegd verliefd meisje. Maandenlang stuurde hij vriendelijke berichten naar zijn slachtoffer, tot hij een geheime afspraak regelde. Het slachtoffer werd opgewacht door drie jongens die hem uitlachten en bedreigden. Het profiel werd op het laatste moment aangepast: het meisje werd ineens een jongen. De pester had screenshots genomen en eiste geld in ruil voor zijn stilzwijgen. Het duurde maanden voor de ouders ontdekten waarom hun zoon telkens zijn maandgeld “kwijt” was.

Onze aanpak vertrekt vanuit één krachtig uitgangspunt: verhoog de weerbaarheid.
Pesters kiezen bijna altijd de weg van de minste weerstand. Een kind dat zelfzeker overkomt, wordt zelden het doelwit. Maar dat bereik je niet met goedbedoelde raad zoals “laat je niet doen”. Dat werkt niet. Je legt de verantwoordelijkheid bij het kind, terwijl het net toont dat het de tools mist om ermee om te gaan.

“Sla maar terug” dan? Ook geen goed idee. Je stuurt je kind een strijd in waar het meestal niet opgewassen tegen is. De kans op escalatie is groot, en het kind zwijgt daarna vaak uit schaamte of angst voor straf.

Wat dan wel?
We leren kinderen dat ze mentale, verbale én fysieke kracht in zich hebben. Niet om te vechten, maar om grenzen aan te geven, stevig in hun schoenen te staan en met meer zelfvertrouwen naar school te gaan.

Onze trainingen focussen op beleefde assertiviteit. Daarmee onderscheiden we ons van klassieke vechtsportscholen. Bij ons geen mini-macho’s of kleine superhelden. We leren kinderen net hoe ze in een moeilijke situatie hun ego opzij kunnen zetten en toch sterk blijven.

Benieuwd of dit iets voor jouw kind is?

Neem gerust contact met ons op als je graag je zoon of dochter een gratis proefles wil laten doen. De minimumleeftijd is 10 jaar. Meer info (prijzen enz), klik hier.

We hebben ook een gratis e-book over pesten dat je hier kan downloaden

Nathalie Heylen


Conflict + ego = escalatie -> problemen

Omgaan met agressie

Het is 20u30, Jan rent naar z’n auto. Hij is een beetje gehaast want z’n vriendin is jarig en hij wil nog iets kopen bij de parfumerie op de Turnhoutsebaan. Net voor zijn auto staat een oude Corsa dubbel geparkeerd. Jan begint zich op te winden. De chauffeur is nergens te bespeuren. Jan stapt in en begint te claxonneren. In zijn achteruitkijkspiegel ziet hij een kerel rustig naar de Corsa toe wandelen. Jan stapt uit en roept: “kan dat niet wat rapper clown”. De man kijkt op en stapt nu aarzelend verder. Zodra hij dichterbij staat stapt Jan resoluut op hem af en zegt: “het is niet omdat jij tijd hebt dat iedereen tijd heeft hé sociaal geval”. De man antwoord “”. De zinnen worden alsmaar korter en de 2 mannen staan neus aan neus tot de eigenaar van de Corsa Jan een lichte por geeft. Jan port terug, de man van de Corsa op zijn beurt net iets harder tot Jan de man een kniestoot in het kruis geeft. De man zakt door z’n benen en krijgt er nog een trap tegen het hoofd bovenop. Jan roept “en wat nu, klootzak?”. Jan kijkt triomfantelijk rond en ziet dat er een tiental mensen omstaanders getuige waren van het tafereel. Stilaan komt hij tot het besef dat de Corsa nog steeds de weg blokkeert. Hij doorzoekt de zakken van zijn slachtoffer. Als hij de sleutels vindt kan hij de auto zelf verplaatsen.

Ondertussen heeft één van die omstaanders de politie gebeld. De toegesnelde inspecteurs slaan Jan in de boeien en bekommeren zich om de eigenaar van de Corsa.

Als de inspecteurs op een gsm van een omstaander een filmpje bekijken van het incident zien ze de 2 mannen elkaar porren en het verdere verloop. Er dient zich een getuige aan die Jan aanduidt als initiator van het incident. De getuige hoorde geroep en zag Jan porren. Na kort contact met de procureur wordt beslist dat Jan mee moet voor verhoor. De eigenaar van de Corsa zal later worden verhoord.

Uitzonderlijke situatie zeg je? Bovenstaande apendans is het resultaat van de gedachte dat je je niet mag laten doen. Op zich klopt dat ook wel maar er is een verschil tussen beleefde assertiviteit en agressieve, grensoverschrijdende assertiviteit.

Later zal de eigenaar van de Corsa verklaren dat hij naar de apotheek moest om pillen voor zijn echtgenote met de griep. “Ik hield mijn dubbel geparkeerde auto in de gaten en zag dat iemand met zijn armen zwaaide. Toen ik uit de apotheek kwam was de bestuurder van de ingesloten auto ingestapt en begon hij te claxonneren. Ik haalde mijn sleutels uit  mijn broekzak en stapte op mijn auto af. De bestuurder van de ingesloten BMW stapte uit en riep iets in de zin van ‘kan het niet wat rapper’. Ik schrok. Ik wou me verontschuldigen maar dan begon de bestuurder van de BMW te roepen ‘sociaal geval’. Ik zei hem dat hij moest zwijgen. De man kwam letterlijk neus aan neus staan en porde me. Ik wou hem wegduwen maar hij gaf me een kniestoot. Wat er daarna gebeurde weet ik niet meer”.

Jan was van mening dat de por van de eigenaar van de Corsa voldoende was om zijn agressieve tegenreactie in te zetten. De rechter was het daarmee niet eens en veroordeelde Jan tot een voorwaardelijke gevangenisstraf, een effectieve boete en de vergoeding van alle kosten, alsook de sleepkosten van de Corsa.

Bij om het even welke confrontatie is het belangrijk om zowel je ego, principes en agenda opzij te zetten.

Je kan dan wel principieel zijn in het feit dat niemand je mag aanraken maar staat een por in verhouding tot een paar duizend Euro kosten en een strafblad? Ik hoor mensen soms zeggen dat ze zich niet laten doen. “Ik geef nooit af”, wel proficiat daarmee. Net dat is je zwakte en een zware onderschatting van je tegenstander. Je weet misschien tot wat jij bereid bent maar je tot wat hij/zij bereid is? Wat mocht de Corsa bestuurder na de kniestoot een mes hebben getrokken? Ontwapenen? Ben je daar zeker van? Het is natuurlijk wel een leuke veronderstelling dat je hiermee wegkomt maar persoonlijk hou ik van aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid. En ik weet dat de kans op letsel bij ontwapenen van een mes gigantisch is. Letsel vs. por… Kies maar.

Met het opzij zetten van je agenda bedoel ik dat het oplossen van het conflict een prioriteit moet worden. Als je er geen prioriteit van maakt zit je tijdens de confrontatie met tijdsstress waardoor je mogelijks verkeerde beslissingen neemt.

Hou altijd rekening met de gevolgen van je acties. Naast de juridische gevolgen heb je ook de waarschijnlijke mentale en relationele gevolgen. Stel, je slaat iemand half dood, kan je daar mee leven? Een relationeel gevolg kan zijn dat je partner je plots als een agressieveling gaat zien.

Leer op een verstandige manier omgaan met conflicten, laat je vooral niet leiden door spannende woeha verhalen van mensen die zich baseren op veronderstellingen. Vechten doe je enkel als je fysieke integriteit in gevaar is. Zorg dat het niet zover komt. Leer omgaan met agressie, zowel die van jezelf als die van je tegenstander.

Luc Van Laere